Schrijfmarathon: beschrijf een grootouder

Mijn Opa kan met elektronica omgaan. Vaak als ik dat aan andere mensen vertel, word ik niet geloofd. Op de basisschool zeggen ze dat Opa vals speelt door alle handleidingen te lezen. Ik heb dat getest. Voor zijn 76e verjaardag heb ik hem een zakformaat vertaalcomputer gegeven en de handleiding in mijn kamer verstopt. Het weekend daarna kwam ik op bezoek en sprak Opa me toe in het Chinees.

Tijdens mijn eerste studiejaar denkt mijn vriend Opa klem te krijgen met de aanleg van een thuisnetwerk. Dat zou de toegankelijkheid van Opa en Oma`s bestanden makkelijker en veiliger maken. Opa moet zich wel even inlezen, maar een paar weken later leert hij mij hoe ik vanaf mijn computer thuis bij een map op zijn computer kan, met muziek die hij voor mij gedownload heeft.

Oma wordt er soms heel moe van als Opa weer eens een nieuw idee voor een speeltje heeft. Ze vindt het bijvoorbeeld helemaal niets dat Opa een sound surround system wil laten inbouwen in de auto. Autorijden moet vooral veilig zijn, volgens haar. Ze vindt het nog erger dat Opa ook graag knutselt met elektronica. Niet omdat hij dan dagenlang in zijn werkkamer zit en alleen voor het avondeten tevoorschijn komt, maar omdat ze lang niet altijd het nut inziet van zijn ‘uitvindingen’.

Ze vindt het prima dat de gordijnen te bedienen zijn via knopjes, en dat het koffiezetapparaat, de televisie en de computer allemaal zitten aangesloten op een universele afstandsbediening. Maar Opa heeft ook al lang geleden een processor uit een oude computer gesloopt en deze bevestigd aan een sensor en twee deegrollers. Als de postbode de post in de brievenbus stopt, maar deze niet helemaal door duwt zodat de post op de deurmat valt, dan roller de deegrollers de post op de grond. ‘Wie wil er nou zo’n groot apparaat aan zijn deur?!’ klaagt Oma al jaren.

Opa is 87 als de smart phone verschijnt. Mijn vriend wil zijn smart phone op Opa testen. Bij de eerste gelegenheid dat mijn vriend en Opa elkaar weer zien, komt de smart phone op tafel te liggen. ‘Mooi dingetje’, zegt Opa en ik zie zijn ogen oplichten.

Hij pakt de telefoon, laat zijn vingers over het scherm gaan, en zegt: ‘Heb je een standaardversie van Android? Ik heb een geroote versie voor je, met een hele fijne lay-out.’ Dan knipoogt Opa en buigt zich naar mijn vriend. Ik denk het woord ‘borsten’ op te vangen. De twee heren lachen alleen en weigeren te vertellen wat er zo grappig is.

Jaren later vertelt mijn dochter iedereen dat haar ‘groot-opa’ de meest coole telefoon van iedereen heeft: een smart phone met een externe luidspreker, want Opa`s gehoor is achteruit gegaan. Ik vind het jammer dat Oma het niet meer meemaakt.

Advertisements

About chb

Writer, scientist, puzzled by mankind.
This entry was posted in Fiction, True Stories and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Please leave a comment after reading:

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s