De twist van Lisanne

‘Mijn eerste hond hebben ze opgegeten.’
Achter Inge fluiten vogels, een stuk of honderd. Ze zitten verstopt in de bomen en lijken haar toe te juichen. Na elk lachje volgt een korte hik. Ik ben er niet zo van gediend, maar grinnik toch.
‘Ik vond hem onder mijn auto en dacht: waarom niet? Hij was niet vals, juist heel trouw. Maar ja…’
Inge zucht en haar ogen dwalen af. Achter mij staat alleen een kunstplant, met van die dofgroene bladeren die niet eens in de buurt van echt komen. Ik neem een slok thee. Niet fijn, lauwe mint.
‘De tweede gaf ik meteen een halsband. Het is echt een geweldig beest. Altijd blij me te zien.’ Ze drinkt, twee, nee zelfs drie slokken en verbrijzelt een ijsblokje tussen haar tanden. Een druppel water ontsnapt uit haar mondhoek en glijdt aarzelend over haar huid naar beneden. Ze veegt over haar kin, haar duim vastberaden, haar lippen gesloten. Heel even hoop ik haar te zien, hoe ze echt moet zijn. Een meisje dat zekerheid zoekt? Met littekens van een slechte jeugd?
‘Wanneer ga je weer naar Thailand?’ vraag ik.
‘Deze zomer’, zegt ze en lacht dan verbaasd alsof ik dat al moet weten. ‘Ik mis de eerste vier weken van het seizoen, maar Edwin zei dat het voor mij geen probleem zal zijn.’
Edwin is haar korfbaltrainer. Ze kennen elkaar al jaren en doen het af en toe met elkaar.
‘En wat zijn jouw plannen voor de zomer?’
Ik neem nog een slok thee. In mijn hoofd is het gedrum van vingers op een toetsenbord, zo levensecht dat ik me bijna terug op de uni waan. In mijn pauzes informatie zoeken voor een vakantie in Noorwegen of Zweden terwijl iedereen pauze viert. Zo veel had ik er voor over.

Het begon met een kaart. Tim was nooit zo van de cadeaus. Soms nam hij bloemen mee die hij had geplukt langs de kant van de weg. En één keer trok hij me spontaan een lingeriezaak binnen en liet me iets uitzoeken. Ik koos een sport-BH, want die had ik nodig voor volleybal. Hij vond het niet erg en we hadden het nog bijna gedaan in het kleedhokje achterin als de verkoopster niet was gekomen omdat de zaak ging sluiten. In de kaart zat een diner-bon voor twee. Een week later kreeg ik een doos bonbons en een Nicci French. Dan had ik iets te snoepen tijdens het lezen. En weer later gaf hij me een handdoek met mijn naam erop.
Ik drink mijn laatste beetje thee. ‘Ik heb nog geen plannen. Misschien ga ik werken. Studeren is duur.’
Inge lacht en hikt.
Zonder dat ik het verwacht begint ze over Tim. Hij doet al acht jaar over zijn studie. Niet omdat hij feest, maar omdat hij al zijn tijd steekt in korfbal en gitaarspelen. Ze trof hem een keer alleen in de herenkleedkamer. De band van zijn gitaarkoffer was los gescheurd. Ze bood aan hem te helpen. Het was zo`n jochie nog, niets voor haar. Eigenlijk wilde ze hem gewoon een keer proberen, omdat hij al die verhalen ophing over zijn vriendin, zijn Roosje. Zo bijzonder kon ze toch niet zijn?
Ze neemt nog een slok. Haar ademhaling lijkt normaal.
Onder mijn oksels groeien opeens natte plekken. De zon is fel, warmer dan eerder. Op mijn huid plakken roetdeeltjes afkomstig van de rondweg aan het einde van de straat. De mensen op het terras daar zijn wazig. Misschien verdwijnen ze wel. De hele wereld, en ik ook.
Dan zegt ze: ‘Gister zei mijn huisgenoot: “Als ik mijn tandenborstel te ver over mijn tong duw krijg ik kotsneigingen.” Ik dacht: ik kan beter niet hardop lachen. Dat wordt nog wat als ze op hun knieën gaan.’
Tim staat naast haar. Ze had hem zien aankomen en grijnst naar hem. Hij kijkt alleen naar mij en fronst. ‘Ik wist niet dat jullie elkaar kennen.’
Inge zegt: ‘Dit is Lisanne. Ze is nieuw bij korfbal. We leren elkaar wat beter kennen.’
‘Ik wil graag meer weten van korfbal’, zeg ik en wijs Tim een stoel aan voordat hij iets kan zeggen. ‘Ik heb haar een keer zien spelen.’
Tim gaat zitten. Zijn frons wordt dieper. Ja, ik ken Inge van die ene keer dat ik bij een wedstrijd kon komen kijken want mijn volleybalwedstrijden vallen op dezelfde tijd.
Zou Inge haar hond ook zoenen? Misselijkheid steekt op in mijn maag. Heb ik gezoend met de mond die ook gezoend heeft met haar?
Er valt een stilte. De vogels zijn ver weg en niet meer hier om Inge toe te juichen. Alleen haar ademhaling is hoorbaar, snel en oppervlakkig.
‘Ik weet dat jullie het met elkaar doen.’

Tim ontkent. Ik wist niet dat zijn ogen konden uitpuilen. Hij lijkt wel een chihuahua.
Inge is bleek en zwijgt. Ik wist niet dat ze die grote bek van haar ook stil kon houden.
Ik beschrijf aan Tim wat Inge me verteld heeft. Dat ze elke week na korfbaltraining naar de bergruimte gaan en zeldzame standjes proberen op de turntoestellen. Dat hij haar soms ophaalde vanuit zijn werk voor een vluggertje.  Dat hij haar heeft meegenomen naar zijn kamer en het met haar heeft gedaan in het bed waar hij mij ontmaagd heeft.
‘We hebben alleen gezoend’, zegt Tim uiteindelijk en zowaar rollen er tranen over zijn wang. ‘We waren in de kantine, na een wedstrijd. Ik had bier op, misschien iets te veel, want we hadden verloren…’
Inge kan niet meer praten. Haar tong hangt bijna op tafel, dik en blauw alsof er iets mis is in haar lichaam.
‘Alsjeblieft, ga niet bij me weg.’
Misschien heeft Inge gelijk. Tim is nog maar een jochie, als hij denkt dat ik hem dit kan vergeven.
‘Ik heb niet eens een auto…’ Hij zegt meer, woorden die langs me heenglijden als regen langs een rots. Hoe vaak zei hij wel niet ‘Ik hou van je’? Minstens één keer per dag. En wat blijkt het waard? Niets.
Ik ruik zweet, van mij? Van Tim? Het vult me van binnen, waar het koud en leeg is.
Inge hangt in haar stoel. Haar ogen zijn net zo dof als de kunstplant achter mij. Ze kan Tim in elk geval niet meer proberen.

“You must stay drunk on writing so reality cannot destroy you.”
― Ray Bradbury, Zen in the Art of Writing

Advertisements

About chb

Writer, scientist, puzzled by mankind.
This entry was posted in Fiction and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Please leave a comment after reading:

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s