De Klompendans

Er was eens een meisje in Ede. Haar naam was Anne. Ze liep alleen door de winkelstraat op zoek naar nieuwe schoenen. Vanavond zou er namelijk een bal zijn en ze wilde goed voor de dag komen. Maar bij elke winkel waar ze kwam was er een probleem. Eerst waren de schoenen die Anne wilde niet in haar maat verkrijgbaar. Bij een andere winkel kon ze geen enkele schoenenpaar vinden dat ze leuk vond. En bij de laatste winkel in de straat was er een ander meisje dat net iets eerder de schoenen kocht die Anne had gewild. Over een uur zouden de winkels sluiten. Anne wist niet wat te doen. Ze kon toch niet op het bal verschijnen op blote voeten?! Ze sloeg een zijstraat in. Hopelijk waren daar nog meer schoenenwinkels. De straat was smal, met aan beide kanten bomen en voordeuren van huizen. Pas aan het einde van de straat was een winkel. Op het uithangbord boven de ingang stond een grote, gele klomp. Nieuwsgierig stapte Anne naar binnen. In de winkel was het schemerig. Achterin zag ze het silhouet van een man. Hij was bezig een klomp te snijden uit een blok hout. Het geluid van zijn mes dat na elke snede neerkwam op de werktafel vulde de winkel, tot de man zei: ‘Kan ik je helpen?’ Anne voelde dat ze weinig keus had en ze vroeg de man een paar klompen voor haar te maken. De eerste stappen waren onwennig, maar al snel raakte Anne gewend aan het gewicht rond haar voeten en vond de klompen eigenlijk heel lekker lopen. `s Avonds op het bal kon ze niet wachten de dansvloer op te gaan. Helaas merkte ze al snel dat walsen op klompen erg lastig is. Ze trapte constant op de tenen van haar danspartner. Toen werd ze op haar schouder getikt. Een lange jongen stelde zich voor: ‘Hoi, ik ben Johannes. Ik zie dat je klompen draagt. Nu kunnen mijn voeten ook doorgaan voor klompen, dus ik stel voor dat wij in plaats van de wals een klompendans doen.’ Anne keek naar de voeten van de jongen. Die waren groter dan ze ooit bij iemand had gezien. Ze pakte zijn uitgestoken hand. De hele avond dansten Anne en Johannes de klompendans. En ze dansten nog lang en gelukkig.

Dit verhaal was bedacht voor de bruiloft van Anne en Johannes. 

Advertisements

About chb

Writer, scientist, puzzled by mankind.
This entry was posted in Fiction, True Stories and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Please leave a comment after reading:

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s