Apart

van een gezelschap ontgleden
stapt en hinkelt zij
er onderdoor, het kanaal glimt
en de bodem is een groepsgeheim

als ze lachend verstilt
steeds stiller haar woorden slikt
strekt ze haar voet en zoekt
naar nieuwe grond, haar zelf

er overheen klimt ze, de reling
is haar houvast, een baken
anders dan het gezelschap, de muur
waarvan ze springt

Advertisements

About chb

Writer, scientist, puzzled by mankind.
This entry was posted in Poetry and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Please leave a comment after reading:

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s