Honden

De jongen goot melk uit een mok in het mondje van de baby. Een dikke straal melk kroop over een van de rode wangetjes tot in een verfrommeld oor zo groot als de duimnagel van de jongen. De baby hikte en sloeg met zijn handjes tegen de mok. De jongen had de baby op de bank gelegd, met een opgerolde handdoek op de zitting om te voorkomen dat de baby op de grond zou rollen. Door het open raam kwam het geblaf van honden als een persistent achtergrondgeluid. De jongen meed de kennel al sinds hij jong was. Honden zijn jagers, had zijn moeder hem geleerd. Nu de baby in zijn huis was, was hij bang dat de honden dat zouden ruiken.

De jongen sloot het raam. De baby produceerde spuugbellen en een huilerig kraaien. De jongen probeerde meer melk in het mondje te gieten, maar weer belandde een groot deel in een verfrommeld oor. De baby begon op zijn eigen vuistje te zuigen, zo vol overtuiging alsof het zichzelf kon eten en vervolgens regenereren. De jongen dronk de rest van de melk op en liep naar het keukenblok. Daar lag zijn geweer. Normaal nam hij nooit de moeite deze te poetsen, maar nu wel. Hij moest nadenken en dat kon hij niet als hij stil zat.

De jongen zat op de bank naast de baby en poetste zijn geweer met een zeemleren doek tot zijn vingertoppen schrijnden. De baby huilde, met ferm dichtgeknepen ogen en zo hard dat de honden harder blaften. De baby was een meisje. Het droeg een roze rompertje en rond het rechterpolsje zat een gouden armbandje van schakeltjes en een naamplaatje. De jongen kende de letters die in het gouden plaatje gegraveerd waren. Een paar zaten ook in zijn eigen naam. Maar klanken en letters gingen niet samen in zijn hoofd. Hij wilde dat hij de baby bij haar naam kon noemen. Misschien werd ze daar rustiger van.

De jongen vermoedde wat er met de baby aan de hand kon zijn. Maar hij had nog nooit een meisje gezien zonder kleren aan. Een vlieg cirkelde boven de tafel en landde op de laatste appel in de fruitschaal. De jongen besloot dat de vlieg mogelijk gevaarlijk kon zijn voor de baby, want vliegen zaten op rauw vlees en poep. Dat had zijn moeder hem geleerd. De vlieg zoemde langs de voorraadkast en landde op het heftig op en neergaande buikje van de baby. De jongen greep een krant en wachtte.

De vlieg tippelde heen en weer. Het had zes pootjes die precies pasten in de pluislusjes van het babyrompertje. De baby hikte. De jongen sloeg de vlieg uit de lucht tot een zwart kwakje met vleugels tegen de muur. Hij liep naar het raam. Buiten was niemand. Het pad dat langs het huis liep was al lange tijd niet gebruikt. Grassen en klavers bogen over het pad en misschien volgend jaar al zou het pad geen pad meer zijn. De gemeente had een kilometer naar het noorden een nieuw pad aangelegd, zodat het blaffen van de honden niet hoorbaar was als wandelaars het gebied bezochten.

De baby snikte. Het hoofdje was rood als een peper. De jongen aaide een van de handjes, maar de baby trok alleen opnieuw zijn ogen ferm samen. Een onaangename geur bevestigde wat de jongen al dacht. In de kast met kleding en linnengoed in de gang zocht hij alle planken af en vond witte doeken op de onderste plank, achter dozen met sokken en ondergoed. Het huilen van de baby ging over in een hees krijsen, en daar overheen klonk luid geblaf. Buiten waren twee honden, twee vuilnisbakkenras met dolle ogen.

De jongen greep zijn geweer, maar hij durfde niet naar buiten, hij durfde zelfs het raam niet te openen. Honden bespringen hun prooi, had zijn moeder gezegd. Hij wist het, hij had het zelf gezien en toch opende hij het raam en schoot.

 

Advertisements

About chb

Writer, scientist, puzzled by mankind.
This entry was posted in Fiction and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Please leave a comment after reading:

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s