Brighton

de dakloze beschouwt de zee
het schelmen van de meeuwen
het molenwieken op de pier
de lage zon, het verre westen
de oneindige zee van kiezels
die knerpte toen hij zijn meisje leidde

de dakloze volgt de man die de meeuwen voert
de vrouw die haar wangen kleurt
de golven die donker worden
de avond die valt

de dakloze verblijft, ooit
sliep hij in de vogelkooi, ooit
was hij fortuinlijk, ach
het geklungeld geluk verspoelde

de dakloze bestaat
hij bekleedt zijn bankje, zijn
eigen kasteel

de dakloze regeert
als de koning van de boulevard

in Brighton

Advertisements

About chb

Writer, scientist, puzzled by mankind.
This entry was posted in Poetry and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Please leave a comment after reading:

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s