Match

met gespreide armen wacht ik op de klap
je slaat me en mijn paard valt dood
we vechten om het vlakje in de hoek

onze tenen kaatsen, de koffie geurt
lijnen op het bord en bij je mond
je lacht: ‘ik schaak je met een dame.’

zand glijdt de seconden weg
is tijd in korrels kleiner dan momenten?

mijn koning vlucht en dan een pauze
jouw handen van de tafel naar mijn hoofd
zodat niemand van ons beide wint

Advertisements

About chb

Writer, scientist, puzzled by mankind.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Please leave a comment after reading:

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s