Van onze dag af aan

van onze dag af aan
loopt de tijd in sprongen terug
van ogen die de grond bestaren
en warme wangen on te pas
is het wij gebouwd uit vroeger
van ogen die wel zagen
maar zonder mond die sprak?

van onze dag af aan
kruist materiaal met beelden
van ogen die niet kunnen vragen
naast verlopen tijd met niets
geen wij of iets behalve mij
van gister ziet wat ons kan zijn

Advertisements

About chb

Writer, scientist, puzzled by mankind.
This entry was posted in Poetry and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Please leave a comment after reading:

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s