mijn ogen zoeken

mijn ogen zoeken de echo van jouw woorden
de wortels waaruit jouw lichaam vormde
en ik vind niets dan kaalgelopen vlakte
een stekje uit de grond getrokken
waarvan het groene hart gespleten is
het ligt bevend op de aarde

mijn ogen zoeken de gulheid in jouw lach
de schuchtere aarzeling van je handen
en ik vind niets dan jouw onbezonnen omarming
die mijn zee verandert in een vijver
die mijn woorden dempt tot fluisteren
die mijn dansen opsluit in een kooi

mijn ogen zoeken de god die in jouw schaduw leeft
mijn ogen zoeken

Advertisements

About chb

Writer, scientist, puzzled by mankind.
This entry was posted in Poetry and tagged , . Bookmark the permalink.

Please leave a comment after reading:

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s