Gescheiden landen

ik zat klaarblijkelijk in de Toren
en jij heulde in de Krocht, jij zei,
‘Verwarm me met je schitterende lach.’

iedereen begon me om de oren te slaan
met woordeloze woorden, en het Oordeel

iedereen zag me uit de Toren vallen
terwijl ik nooit in de Toren was;
iedereen me de Krocht in duwde

en ik conformeerde
omdat jouw handen me op handen dragen

Advertisements

About chb

Writer, scientist, puzzled by mankind.
This entry was posted in Poetry and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Please leave a comment after reading:

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s