Tag Archives: gedicht

Kompas

hij droeg een kompas op zijn hoofd het wijzertje was een wispelturig wijzertje het wees dan weer hier en dan weer daar hij liep alle wegen tot aan het einde en weer terug maar lang niet alle wegen hadden een … Continue reading

Posted in Poetry | Tagged , , , , , | Leave a comment

Mensen in mensen

er leven mensen in mensen mensen van alle delen van de dag in één mens mensen van verschillende talen spreken met één mond mensen uit een herinnering bewaard, verzameld mensen die hiernaast wonen maar ook elders bestaan  onzichtbare mensen angstvallig … Continue reading

Posted in Poetry | Tagged , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

Gescheiden landen

ik zat klaarblijkelijk in de Toren en jij heulde in de Krocht, jij zei, ‘Verwarm me met je schitterende lach.’ iedereen begon me om de oren te slaan met woordeloze woorden, en het Oordeel iedereen zag me uit de Toren … Continue reading

Posted in Poetry | Tagged , , , , , , , , , , | Leave a comment